Udoskonalenia Zakresu łączenia

Inżynierowie konstruktorzy pragną mieć pełną kontrolę nad tym, w jaki sposób jest generowany jest model analityczny, a także dostęp do niestandardowych opcji, które pomogą im to osiągnąć. Dopasowanie rozciągnięcia działa tylko wtedy, gdy elementy posiadają połączone rdzenie. W przeciwnym razie użytkownik może pozwolić na przedłużenie osi w definiowalnym zakresie połączeń i uzyskać w ten sposób prawidłowo wygenerowany model.

Zakres łączenia został udoskonalony z myślą o lepszym odwzorowaniu intencji projektanta i rzeczywistej geometrii elementu:

•Zakres łączenia uwzględnia zakończenia elementu

•Zakres łączenia bazuje na rzeczywistym profilu elementu, nawet jeśli korzysta on z profilu zastępczego

•Jeśli wirtualnie wydłużony rdzeń dotyka rdzenia sąsiedniego elementu, jest tp traktowane jako połączenie rdzeni.

Użytkownik musi zdefiniować dwa parametry długości:

•wartość Zakresu łączenia (w ustawieniach elementów), która musi wynosić co najmniej tyle, co najkrótsza odległość między rdzeniami łączonych elementów

•maksymalne dopuszczalne rozciągnięcie (w oknie dialogowym Reguły generowania, w zakładce Reguły dopasowania), które musi przekraczać odległość pomiędzy łączonymi osiami konstrukcji. Wartość "Maksymalnego rozciągnięcia" jest stosowana do jednego lub obu końców Zakresu łączenia, jak określono w ustawieniach elementu.

Zobacz Zakres połączeń (Rozszerz rdzeń, aby umożliwić połączenie).